از بين پيامك‌هاي گوناگوني كه به مناسبت روز خبرنگار دريافت كردم شعر زير را پسنديدم. البته اغلب تبريكات از سوي دوستان خبرنگار بود و اينكه خودمان را تحويل گرفتيم كلي حال كرديم!
از آقا رضاي گل هم كه هر از گاهي از ايلام اين چنين پيامك‌هاي فلسفي مي‌فرستد سپاسمندم:

عمري است زبان ديگرانم / ملا بنويس اين و آنم
گفتند بگو فراز گفتم / گفتن فرود باز گفتم
خاموشي من تعبدم بود / شعري كه نگفتم از خودم بود
اي بار مرا گرفته بر دوش/ حرمت نفسان آتش آغوش
زخمي شده‌ام نمك كه دارد / يك حنجره ني لبك كه دارد
ابريم و برف دارم امروز / يك عالمه حرف دارم امروز

در آستانه روز خبرنگاريم؛ براي تعريف اين شغل ماجراي زير را بخوانيد:
هفته گذشته يكي از آشنايان تماس گرفت و گفت كه به دليل اينكه 60 درصد حقوق ما را نمي‌دهند ما كاركنان سازمان (دولتي است) مي‌خواهيم تجمع و اعتراض كنيم.
من هم به يكي از خبرنگاران گفتم كه آنجا برود ولي بدون نام نشان خبرنگاري آن هم در روز تعطيل كاري‌اش. او هم رفت و با كلي پليس بازي در بطن ماجرا قرار گرفت. اما ظاهرا سازماني‌ها از حضور خبرنگار آگاه مي‌شوند و رييس حراست را مي‌فرستند سراغش.
دوست خبرنگار هم هر چند مورد نوعي بازجويي و شايد ارعاب قرار مي‌گيرد؛ با اعتماد به نفس بالا ماجرا را مانند يك خبرنگار حرفه‌اي مديريت مي‌كند (از آنچه خودش نقل مي‌كند متوجه شدم) اما نكته اصلي ماجرا جاي ديگه است...
خبرنگار يواشكي از كارمند سازمان مي‌پرسد: حالا چقدر حقوق مي‌گيريد كه 60 درصد آن را نمي‌دهند؟ او هم بعد از كلي من‌من و احتمالا پايين‌ آوردن ميزان حقوقش مي‌گويد: الان ماهي يك ميليون و دويست هزار تومان مي‌گيريم كه اگر آن 60 درصد اضافه شود ما به حقمان مي‌رسيم! تازه تاكيد كرده كه حتي با نصف آن هم راضي هستند و باقي ماجرا.
حالا داشته باشيد كه خبرنگار ايسنا كه الان هفت هشت ماهي است كه بعد از چند دوره و آزمون مشغول به كار شده و به عنوان خبرنگار افتخاري (يعني بدون اجير و مزد) دارد كار مي‌كند و شايد در كل اين ماه‌ها 400 هزار تومان هم حقوق نگرفته بايد به داد كساني برسد كه براي حقوق بالاي دو ميليون خود اعتراض دارند.
با اين وجود خبرنگاري را بهترين شغل دنيا مي‌دانم.

بايد 24 تير را روز خانواده ناميد. روزي كه با گفتن يك "بله" ساده آغازگر دوراني خواهيد بود كه الهي ترين پيمان‌هاست.
چهار سال پيش در چنين روزي بزرگ‌ترين و مهم‌ترين پيمان زندگي را منعقد كرديم و چه قدر زود گذشت.
مراتب سپاسگزاري خود از همسر مهربانم از طريق شبكه جهاني اينترنت به اطلاع همه مي‌رسانم و اعلام مي‌كنم جزو زوج‌هاي خوشبخت دنيا هستيم.
شما هم اگر اين پيمان را بسته‌ايد   در جهت خوشبختي بيشتر آن بكوشيد و اگر هنوز مجريد بشتابيد كه روزگار به تندي در حال گذر است.
پروردگارا به دليل اين همه مهر و لطفي كه به ما داشتي و هموار كننده تمام راه‌ها بودي از تو سپاسگزاريم.

بر اساس تقويم امروز روز قلم است. جايگاه تاريخي و دليل آن را نمي‌دانم. حال جست‌وجو در آقاي گوگل را هم فعلا كه اين پست را مي‌نويسم ندارم. اما به همين دليل روز قلم را ارج مي‌گذارم.

قلمي كه در راستاي رسالتش كه پروردگار به آن قسم خورده نباشد ديگر قلم نيست...

اصلا مي‌خواهم كمي غر بزنم و اظهار عصبانيت كنم. آخه چرا بايد بنده به جاي اينكه وقت‌هاي اضافه خود را به مطالعات بپردازم بايد دنبال وام و قرض و از این جور چیزا باشم؟

تازه اگه بخواهم الان یک خونه ٤٠ متری بخرم باید تا ٢٠ سال دیگه قسطش را بدهم یعنی وقتی سنم از ٥٠  گذشت تازه صاحب خونه احتمالا مخلفاتش بشوم. آخه این چه زندگی ایه که برای خودمان ساختیم...

خدا ما را آفریده که همش حرص و حسرت بخوریم یا اینکه کاری بکنیم. به نظرم خدا از اینکه به قلم قسم خورده می‌خواسته بگه که هر کی می‌خواد دینش رو ادا کنه باید به فکر قلمش باشه و  ترسو نباشه.

قلم‌ها را می‌شکنن اما خدا هست. کاهش می‌شد دغدغه این حقوق و اجاره خونه و چی چیک را نداشت و می‌شد روزی دو سه ساعت بر روی چیزهایی مطالعه و تحقیق کرد که گره‌ای را باز کند.

کاش می‌شد! خدایا آنان را که نمی‌گذارند قلم‌ها خوب بچرخند، نابود بگردان.

ما هم مثل خیلی‌های دیگه این روزها بیش از هم چشممان به توپ گرد جام جهانی است.

فلسفه فوتبال بسیار عجیب است. به نظرم اگه کسی از آن دنیا خبر داشته باشد شايد بتواند به ما بگوید که فلسفه فوتبال در عصر کنونی چیست؟

شاید اگر افلاطون و ارسطو و ابوریحان و خیام بودند حتما در این باره نظریات جالبی داشتند. اصلا مگه می‌شه همه دنیا مشغول یک توپ گرد شوند بدون اینکه فلسه و حکایتی ماوراء ذهن بشر کنونی در آن دخیل نباشد؟

فعلا که وسط امتحان‌های پايان ترم هستيم و بزودي بايد نظريه جديدي در عرصه رسانه به عنوان پايان نامه ارائه بدم. به نظر شما آيا جا دارد از فوتبال به عنوان يك نظريه جديد در حوزه ارتباطات ياد كرد؟ اگه موضوع پايان نامه‌ام اين باشد استادان محترم بنده را به سمت كرنر شوت نمي‌كنند؟

روز تولد مولي علي هم مبارك باشد بخصوص به پدر عزيزم. خوش به حال معتكفين.

يك سال پيش در چنين روزهايي انتخاباتي برگزار شد و سروصدايي برپا.
به همين مناسبت اعلام مي‌كنم كه اين يك سال چقدر سريع گذشت و حتما به تندي هم خواهد گذشت و فردا پس فردا يك انتخابات ديگر برگزار مي‌شود و ما موهاي سفيد بيشتري داريم.
آخه دل بستن به دنيايي كه اين قدر تند درحال گذر است و پايانش چيزي به نام مرگ است چرا اين همه هياهو. گيرم ده بيست سال ديگه بهم فحش داديم آيا باز دنيا براي ما مي‌ماند.
فلسفي سخن گفتن را كنار مي‌گذارم. فقط يادآوري مي‌كنم كه اگر فرصت كرديد در تاريخ كنكاش كنيد تا زندگي‌تان به جاي هيجان كاذب يك هويت خاص بگيرد.
بنده هر چند هفت هشت سال پيش وقتي كه در انتخابات مجلس جوانان (يه چيز آقايان درآوردي) شركت كردم و ديدم كه چه اوضاعي است در راي خريدن، به خودم قول دادم كه ديگر در هيچ انتخاباتي كانديد نشوم اما از آنجايي كه نسبت به آينده كشورم و فلسفه حياتم احساس دين مي‌كنم و مي‌دانم اگر رييس‌جمهور شوم مي‌توانم اوضاع را سامان دهم در نتيجه اگر فرصت شد و اجل مهلت داد در دو سه دوره ديگر انتخابات كانديد مي‌شوم.
مطئنم كه همين الان هم حرف‌هاي تازه‌تري دارم كه مي‌تواند مشگل گشا باشد!
راستي بنده داراي يك نظر و ايده هستم و به آن اعتقاد دارم،‌ البته موضوع كاملا واضح و مبرهني است و آن اينكه آينده ايران در دهه آينده، يعني حدود 10 سال آينده در دست متولدين 1357 تا 1360 خواهد بود و خود ماهم جزو همين گروهيم. فعلا تا اينجا بسه!

روز تولد حضرت فاطمه را تبريك مي‌گويم. به مادرم و همه مادرهاي خوب دنيا. به همسر مهربانم كه چهار سال پيش در چنين روزي (البته به لحاظ قمري) با هم عقد محبت بستيم. به خواهرهايم و همه خواهراني كه در فك و فاميل و در محل كار و دانشگاه و سازمان‌ها و ادرات و غيره تشريف دارند و ما آنها را مي‌شناسيم.
بدين‌وسيله به همه تبريك مي‌گوييم. روز زن روزي است كه بايد به زن‌ها گل داد و اينها...
فارغ از وجه مذهبي اين مناسبت به نظرم روز زن روزي خاصي نيست. البته روز مادر مناسب‌تر است اما كلا بنده با هر نوع تفكيك جنسيتي كه تفاوت بين زن و مرد ايجاد مي‌كند مخالفم. مثلا تشكيل خبرگزاري زنان يا دانشگاه زنان و مواردي از اين دست.
اما از يك چيز هميشه انتقاد داشته‌ام و هنوز هم دارم و آن اين است كه چرا در عصر اطلاعات كه همه نوع اطلاع‌رساني انجام مي‌شود، وقتي مي‌خواهند درباره ويژگي‌هاي حضرت زهرا و يا حتي حضرت زينب سخن بگويند كلي گويي مي‌شود و از در احساس وارد مي‌شوند و با عبارت‌هايي چون آن اسوه تقوا و فضيلت، شيرزن كربلا و مواردي از اين دست كه حتما بارها شنيده‌ايم، از موضوع مي‌گذرند.
آيا مناسب نيست به جاي تشكيل سازمان‌هاي ربط و بي‌ربط در حوزه زنان الگويي عملي از زنان بزرگ تاريخ اسلام نشان بدهيم. آيا با پخش انواع مصيبت‌ها و روضه‌ها در ايام فاطميه و چند فيلم كم و بي محتوا در روز تولد اين بزرگوار تكليف انجام شده است؟
كلا كارمان مسخره و ظاهرسازي است....

از روز 27 ارديبهشت يعني روز ارتباطات تا امروز هر چه تلاش كردم فرصت نوشتن مطلب بيابم نشد كه الان شد!

اتفاق‌هاي جالب و بعضا تلخي طي اين مدت افتاد از تعطيلي دو روزه دم 27 ارديبهشت كه نحوه اطلاع رساني آن بسيار جالب بود از اين جهت كه در آستانه روز ارتباطات بعضي‌ها در يك ارتباط ساده هم مانده بودند تا فوت يك همكار رسانه‌اي در اول خرداد.

خدا بيامرزد برادر سامان‌لو را. من سامان‌لو را هرگز نديدم اما بارها با او تلفني صحبت كرده بودم. همديگر را خوب مي‌شناختيم. هر گاه زنگ مي‌زد و مي‌گفت سامان‌لو هستم مثل يك دوست قديمي با هم حرف مي‌زديم.

او در روزهايي كه به روز ارتباطات مربوط مي‌شد از دنيا رفت. بي‌شك او يكي از زحمتكش‌ترين افرادي بود كه در حوزه اطلاع‌رساني كشور طي يك دهه اخير فعاليت داشته است. ده‌ها و شايد صدها همايش و جشنواره را پوشش خبري داد. خدايش بيامرزد. غم‌انگيز بود.

از طرفي ديگر باز در خرداد ماه اين اتفاق افتاد. از همان روزي كه خرداد شروع شد حس بدي بهم مي‌گفت كه باز در اين ماه حادثه ناگواري پيش خواهد آمد كه در روز اول آن يك دوست به رحمت خدا رفت.

راستي مراسم روز ارتباطات دانشگاه آزاد هم  با چند روز تاخير برگزار شد. فرصت نكردم برم اما از شنيده‌ها مي‌شود گفت كه خوب برگزار شده است.

حتما نام كتاب "دا" را بسيار شنيده‌ايد. امروز دست‌اندركاران اين كتاب به ديدار بلندترين مقام در ايران رفتند و ايشان هم از آنها استقبال كردند.

دا در زبان كردي يعني مادر. و قاعدتا هر چه در وصف مادر بايد گفت كم گفته شده است. از اينكه اين كتاب به چاپ صدم رسيده در تفكري عميقم كه آيا براي خوانندگان كتاب جذاب بوده يا اينكه ماجراهاي آن تازگي دارد.

براي من كه نه تنها تازگي نداشت بلكه انگار مروري بر خاطرات خودم بود. البته سن من در زمان جنگ اندازه نويسنده كتاب دا نبوده اما در همان سنين كودكي و نوجواني جنگ را خوب لمس كردم.

فكر مي‌كنم و كمي هم مطمئنم كه بسياري از خوانندگان دا آنهايي هستند كه جنگ را يه جورايي بيشتر از بقيه درك كرده‌اند و به همين دليل برايشان انگار مروري بر خاطرات است.

بگذريم. قصدم از اين پست اين بود كه در ايلام ما هم دا هاي بسياري هستند. داهايي كه همچنان در فراغ عزيزانشان جشم به راهند. دا يا به قول ما ايلامي‌ها "دالگ" عزيزترين ماست؛ غم خور ماست و دلسوز ما.

هيچ وقت اون روز را كه وقتي بمباران شديم و دا ما را نگهبان بود از ياد نمي‌برم... ايلام ما هم رنج بسيار  برد از اين جنگ لعنتي. شايد هم روز يك ايلامي همت كرد و نوشت از آنچه بر ايلامي‌ها در هشت سال گذشت.

كتاب دا را به اين دليل دوست دارم كه بخشي از زندگي ماست. ان‌شاءالله كه برخي براي خود مصادره‌اش نكنند.

چندي پيش به عضويت انجمن علمي دانشكده ارتباطات دانشگاه آزاد واحد تهران مركزي درآمدم.
هنر خاصي نيست اما مي‌تواند بعدها منشا خدماتي باشد!
اين روزها بچه‌هاي انجمن در پي برپايي يك همايش هستند. تنها كاري كه در اين زمينه كردم دادن شماره به بچه‌هاي جامعه اطلاعاتي ايسنا براي انتشار يك خبر بود.
اين هم كل خبر و لينكش:
http://www.isna.org.ir/main/NewsView.aspx?ID=News-1525288

براي نخستين بار برگزار مي‌شود:
گراميداشت روز جهاني ارتباطات توسط انجمن‌هاي علمي دانشگاه‌هاي علامه، تهران و آزاد اسلامي
دبير انجمن دانشگاه‌ آزاد اسلامي واحد تهران مركز از گراميداشت روز جهاني ارتباطات، در همكاري انجمن‌هاي علمي سه دانشگاه علامه طباطبايي، تهران و دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران مركز در روزهاي 26 و 28 ارديبهشت‌ماه خبر داد.
اسماعيل حق‌پرست در گفت‌وگو با خبرنگار رسانه خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، اظهار كرد: اين همكاري براي برگزاري يك همايش در حوزه ارتباطات براي نخستين بار در كشور صورت مي‌گيرد.
وي با بيان اينكه همايش گراميداشت روز جهاني ارتباطات در روزهاي 26 و 28 ارديبهشت‌ماه برگزار خواهد شد، افزود: اين همايش در روز 26 ارديبهشت‌ماه در دانشگاه علامه آغاز و در روز 28 در دانشگاه‌هاي آزاد اسلامي واحد تهران مركز و دانشگاه تهران ادامه و پايان مي‌يابد.
حق‌پرست از برگزاري ميزگرد آموزشي ارتباطات در ايران، بررسي كتب حوزه ارتباطات، هم‌انديشي مديران گروه ارتباطات دانشگاه آزاد اسلامي و ميزگرد بررسي سيستم اطلاع‌رساني دانشگاه آزاد اسلامي به‌عنوان بخشي از برنامه‌هاي مشخص شده در اين همايش خبر داد.
دبير انجمن علمي دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران مركز با بيان اين كه بار مالي برگزاري همايش روز جهاني ارتباطات بين هر سه انجمن علمي دانشگاه تقسيم شده است، اظهار كرد: نمايشگاه عكس خبري، نمايشگاه كتاب ارتباطات و نيز پنل تخصصي حوزه تصويرشناسي در حاشيه اين همايش برگزار خواهد شد.
انتهاي پيام